Over Oud-Beijerland

Hoe Oud-Beijerland aan haar naam komt? Daarvoor moeten we terug naar de zestiende eeuw. In 1531 erft Lamoraal van Egmont een gedeelte van de erfpacht over de heerlijkheid Putten, waar het latere Oud-Beijerland een deel van is. Lamoraal is van hoge komaf: zijn moeder is verwant aan keizer Karel V, de vader van Philips II. In 1557 begint Lamoraal van Egmont met de bedijking van het gebied dat later Oud-Beijerland word. Hij noemt het nieuwe bedijkte gebied naar zijn echtgenote, Sabina van Beieren. In 1559 koopt hij de erfpacht af van de Spaanse koning Philips II en wordt hij Heer van Beijerland. Als hij lid is van de Raad van State (met Willem van Oranje en de graaf van Horn), komt hij in conflict met de Spaanse koning over de vrijheid van godsdienst. Lamoraal van Egmont en de graaf van Horn worden gevangen genomen. Na een oneerlijk proces worden beiden p 5 juni 1568 onthoofd op de Markt in Brussel. Nog meer historie is er te zien in deze ‘mural art’: de Scheepmakershaven waar vroeger schepen werden gebouwd, de stoomtram over de dijk, de molen aan het eind van de Molendijk en het hotel aan het Marktplein.

Officieel was hij gymleraar. Maar in werkelijkheid was Hans de Liefde de man die ‘half’ Oud-Beijerland aan het sporten kreeg. In de jaren vijftig is hij degene die de Hoeksche Waard laat kennismaken met sporten die er nog onbekend zijn. Sporten zoals hockey, basketbal, volleybal en korfbal. Maar waar de meeste inwoners Hans de Liefde van kennen, is het zwemmen. Hij gaf zwemonderwijs bij De Oude Tol, in het koude Spuiwater. Hij begon er in 1950 mee, tweemaal op een dag. Pas toen het dorp een buitenbad kreeg, eindigden de zwemlessen in het Spui.
Ook hielp Hans de Liefde – fysiotherapeuten waren er nog niet – mensen met een bewegingsbeperking om te leren lopen, op verzoek van huisartsen. In 1982 gaat hij met pensioen, na een leven waarin sport altijd centraal heeft gestaan. Ook voor hemzelf: hij deed aan korfbal en turnen. Lang heeft Hans de Liefde niet van zijn pensionering mogen genieten. Hij is pas 68 als voor hem het allerlaatste fluitsignaal klinkt, in 1988. Een man met een centrale positie in het dorp: daarom eren wij hem met een afbeelding waarin ook het centrum van Oud-Beijerl

Hoe zouden we haar nu noemen? Een beauty queen? Kunstenaars Stefan Thele en Robin Nas hebben Sabina van Beieren (1528-1578) afgebeeld zoals ze er nu uit zou zien: de moderne Sabina van Beieren. Deze huidige versie staat voor een sterke, grootmoedige, moderne vrouw. Sabina van Beieren trouwde al op haar zestiende met de stichter van Oud-Beijerland: Lamoraal van Egmont. Samen met hem kreeg Sabina twaalf kinderen. We herinneren Sabina van Beieren als de vrouw die Beijerland haar naam zou geven. Ze zou er ongetwijfeld trots op zijn om voort te leven in de Hoeksche Waard. In een gebied zo rijk aan groen en water, waar het nu nog steeds niet moeilijk is om voor te stellen hoe de wereld er toen moet hebben uitgezien. Met bomen vol bloesem, eeuwig groene weiden en sloten met kabbelend water. En met bomen, kreken en grienden die zo kenmerkend zijn voor het uitgestrekte polderlandschap. Het is de Hoeksche Waard die op deze muurschildering te zien is – en die hopelijk over vijf eeuwen nog nét zo groen is.